سلام
ديروز يکي از بچه هاي باحال بهم گفت که اخلاقممثل دختراست. حتي يه اسم دخترونه هم واسم انتخاب کرده.
اما از انجا من به همه اعلام ميکنم که رفتار من براي هر کسي مخصوص اونه و ذر مورده همه صادق نيست. راستي من امروز آدرسه اين وبلاگ رو بهش دادم تا ببينه. خوش اومدي عزيز.

Graffiti decorations
Under a sky of dust
A constant wave of tension
On top of broken trust
The lessons that you taught me
I learn were never true
Now I find myself in question
(They point the finger at me again)
Guilty by association
(You point the finger at me again)

I wanna run away
Never say goodbye
I wanna know the truth
Instead of wondering why
I wanna know the answers
No more lies
I wanna shut the door
And open up my mind

Paper bags and angry voices
Under a sky of dust
Another wave of tension
Has more than filled me up
All my talk of taking action
These words were never true
Now I find myself in question
(They point the finger at me again)
Guilty by association
(You point the finger at me again)

I wanna run away
Never say goodbye
I wanna know the truth
Instead of wondering why
I wanna know the answers
No more lies
I wanna shut the door
And open up my mind

i´m gonna run away and never say goodbye
(gonna run away gonna run away gonna run away gonna run away)
i´m gonna run away and never wonder why
(gonna run away gonna run away gonna run away gonna run away)

(gonna run away gonna run away gonna run away gonna run away gonna
run away gonna run away gonna run away gonna run away)

I wanna run away
Never say goodbye
I wanna know the
Instead of wondering why
I wanna know the answers
No more lies
I wanna shut the door
And open up my mind

i wanna run away
and open up my mind
i wanna run away
and open up my mind
i wanna run away
and open up my mind
i wanna run away
and open up my mind

باز هم هجوم حجمها. باز هم تصاویر عفونت میکنند. صلیب بر دوشم است و مماس بر تن تو ام. گفته بودی که بودنت تک نقطه ی آخرین حرف معراجم است ، شاید!
حالا چرخ گشته و تو ، ضرب شصتی نشانده ای به تنم که شعرم را در هم ریخته ای. آری آری "از بودن آمدی تا در غربتی محبوب سرافراز مرده باشی"
من بازیگر خاص زندگی ام. تنیده در گذشته ها و خاطرات و تکرار ها. و شاید این بازی جدید است که باید درگیر تو باشم تا چیز دیگری را از دست بدهم.
اگر هستی، صدایم کن که دلمرده است کودک تنهای خاطرم. "راستی شعر مرا میخوانی؟!"
شعرم بخوان و بر من ببار و سیرابم کن. یعنی میشود دوباره؟ گفتم دوباره و خود را به استهزا گرفتم دوباره.
اینک منم آن آتش نمرود اما برای تن ها سردم.
دردانه گوش میکنی؟! دلم تنگ است. بودن حذرگه زنده گی است.
هرگزم با هیچکس تاب دشمنی نبوده و هرگز دست بر نفرین کس نیازیده ام اما... اما تلخم.
کسی در درونم میگوید از آنروز که رفته ای تلخم.
بازیچه کرده ام شعر را، نه؟ و تقدس همه چیزی را سخیفانه خوار کرده ام، نه؟
چه باید کرد؟
هیچ... باید با ناهمزبانی ساخت، شاید. شاید هم باید سوزانید! نمیدانم. اینک که سردم و باخته ام. "تا فردا چه پیش آید"

گفتیم بعد از یک درس خوندن یه تعطیلات حسابی میچسبه. اما با شروع شدن تابستون تمام آرزوهام نقش بر آب شد. از تفریحی که نمیکنم از درسی که نمیخونم از رییس جمهوری که..... حالا بگزریم. بابا خدا کنه این تابستو زود بگزره...............................

چند روزه كه از همه چي خسته شدم.

فقط مي خوام جاي باشه كه در رم.............. اما هيف كه اونجور جايي نيست كه من به اونجا ئبرم. اما ديشب يه جايي پيدا كردم. اونم درون خودم بود. خودم بودم كه تونستم خودمو ببرم سفر. خودم بودم كه تونستم خودمو از خودم نجات دادم. تونستم به خودم در جايي كه از خودم دور بودم اعتماد كنم..........

پس زنده باد خودم...............................................................................................................