هرچند كه دور از توپيش ديگرانم
هرجا كه روم نام تو آيد به زبانم

اومدم شبها رو باور نكنم غصه نذاشت.....
اومدم غصه رو باور نكنم شب نميذاشت...
حالا باور بكنم يا كه باور نكنم دردي درمون نمي شه
كوه غصه توي قلبم ديگه ويرون نميشه....................................................

به سفر بايد رفت سفری دور و دراز

سفر از خويش به خويش سفری پر احساس

که در آن عقل دخالت دارد به سفر بايد رفت...

بازم اين فصل بد امتحانات به سر رسيد و اما درساي ما به خونش نرسيد... آخه نمي دونم چقدر بايد اين درساي به درد نخور رو بايد بخونم.............................